پدر سنتور ایران، استاد فرامرز پایور نیز از میان ما رفت. استاد پایور از بزرگترین مردان موسیقی ایران بود و خدمات شایانی برای موسیقی این مرز و بوم انجام داد. مکتبی که استاد پایور برای شیوهی آموزش سازها بنیان نهاد، مورد استفاده بسیاری از نوازندهها برای نگارش کتابهای آموزشی سازهایی چون تار، سهتار، کمانچه و دیگر سازها قرار گرفت و تاثیر استاد در تمام این رپرتوارها و شیوههای آموزشی کاملا مشهود است. استاد با شیوهای که بنیان نهادند همیشه زنده هستند و موسیقی ایرانی همیشه وامدار تلاشهای استاد فرامرز پایور خواهد بود و نمیتواند تاثیرگذاری ایشان را در همنسلان و موسیقی پس از او فراموش کند. در فقدان این گوهر موسیقی ایران، متاثر و اندوهگینیم. درگذشت ایشان را به جامعه موسیقی کشورمان و خانواده ایشان تسلیت میگوییم و برای روح بزرگشان آرزوی آرامش میکنیم.

در پی درگذشت این استاد بزرگ موسیقی ایرانی، از خانم گلناز جمشیدی از نوازندگان سنتور و از شاگردان ایشان خواستهایم که در مورد استادشان برایمان صحبت کنند.
« باز هم هنرمند دیگری را از دست دادیم. هنرمندی منظم، دقیق و دلسوز. نمیدانم چند سال یا چند دهه باید بگذرد تا شاید نظیرش را دوباره بیابیم. چگونه میتوانیم تلاشهای بیدریغ استاد فرامرز پایور برای خلق، حفظ و اشاعه آثار ارزشمند موسیقی را نادیده بگیریم. به جرات میتوانیم بگوییم تلاشها، آثار مکتوب و خدمات استاد پایور برای موسیقیدانان بنام معاصر، هم نوازندگان سنتور و هم نوازندگان سازهای دیگر به سان چراغی پرفروز برای نشان دادن راه صحیح در تعلیم، خلق و اجرای موسیقی ایران است.
قریب پنجاه سال پیش که رپرتوار برای بسیاری از سازها از جمله سنتور بسیار محدود و انگشت شمار بوده، استاد با دوراندیشی خاص خود با پایهریزی مکتب پایور نردبانی را ساخت که تک تک پلههای آن قدم بلندی در ترویج موسیقی ایران بود. خدمات ارزنده استاد تنها در زمینه ساز سنتور خلاصه نمیشود. وی با نگاه محققانه خویش اقدام به جمعآوری ردیف آوازی استاد عبداله دوامی و تصنیفهای قدیمی و مجموعه آثار درویشخان و رکنالدینخان نمود که کمکم رو به فراموشی میرفتند.
در دهه چهل اگر هنرجویی علاقهمند به نواختن ساز سنتور بود تنها مرجعش ردیف استاد صبا بود که برای هنرجوی مبتدی بسی دشوار مینمود. استاد پایور با انتشار کتاب دستور سنتور در آن زمان این راه را آسان نمود. کتابی که تاکنون حدود یکصد هزار نسخه از آن مورد استفاده هنرجویان سنتور قرار گرفته و هنوز هم میگیرد. اگر نگاهی به مکتب استاد پایور بیاندازیم، توالی مطالب چاپ شده و قابل اجرا برای هنرجویان از آسان به مشکل و از ساده به پیچیده است و این کار اینقدر نرم و آرام پیش میرود که هنرجو به راحتی میتواند رفتهرفته به تکنیکهای برتر دست یابد. لازم به یادآوری است که استاد هم سبک مخصوص به خود و هم مکتب منحصر به فرد داشت (واژه سبک و مکتب با یکدیگر تفاوت دارند. مکتب در مورد شیوههای تدریس و آموزش و سبک در مورد شیوههای نوازندگی و آهنگسازی به کار میرود).
من مدتی افتخار شاگردی نزد ایشان را داشتم. با اینکه مانند دیگر هنرجویان از شروع آموزش از مکتب ایشان استفاده کرده بودم اما زمانی که پس از گذشت هشت سال از شروع کارم خدمت ایشان رفتم درست مثل یک نوزاد دوباره متولد شدم. به راستی که حضور و نفس استادانی همچون فرامرز پایور جانی دوباره به روح و فکر انسان میبخشد. »